İsabel'in limon sarısı, Josephine'in akmış kızılı

Isabel Lucas'ın çeşitli dergilerde karşımıza çıkan 'limon sarısı' saçlarını da beğeniyordum ama şu an varmış bulunduğu platin sarının en güzel hali olduğunu düşünüyorum. Zaten bence eğer platin sarıyı hakkını vererek taşıyan bir kadınsanız, başka renklere 'o gözle' bakmanıza hiç gerek yok. Bir diğer favorim de Josephine de la Baume'un akmış kızılı. Fotoğrafa göre iyice ballanan, solan ve bence daha da güzelleşen bu renk, yine çok az kadına yakışacak türden. Ve tam da bu yüzden çok özel.

Bugün...

Saçınızı durularken sıcak su yerine soğuk suyu tercih edin. Eğer dayanabiliyorsanız başınızı bir süre soğuk suyun altında tutun. Saçlarınızın daha parlak göründüğünü fark edeceksiniz.

Bazen sarışın olmamak çok daha havalı bir şeydir

Aslında bunun sarışınlık ya da esmerlikle alakası yok, ara renklerle alakası var. Yukarıda gördüğünüz Abbey Lee Kershaw, (bence son dönemlerde karşımıza çıkan en güzel) model. Model olmak = Hiç durmadan saç kesimi ve rengini değiştirmek. Aynı Sienna Miller'a yaptığım gibi onun için de bir Top 10 hazırlayacaktım, müthiş kemik yapısı sayesinde her modeli mükemmel taşıyor çünkü. Ama sonra şu üstteki fotoğrafa bakakaldım bir süre. Güzel bir saç modeli ve rengi bir araya geldiğinde o insanın çirkin olmak için yapabileceği çok az şey kalıyor şu hayatta.

Saçınızı boyatırken ya da röfle/balyaj gibi oyunlara girişirken, işte tam da bu 'ara renkler' konusu yüzünden aslınıza sadık kalıp, onun etrafında takılmalısınız. Şöyle renkler var mesela: Küllü kızıl kumral, dore kestane, küllü bakır, kumral karamel... Abbey Lee'nin bir alttaki fotoğrafında saçın hafif yeşermiş göründüğünü fark ediyorsunuz değil mi? Fotoğrafın da etkisi var tabii ama öyle bir ara ton tutturulmuş ki, göz ve ten rengi için özellikle yaratılmış gibi duruyor. (Ki aslında öyle yapılmış zaten...)

Eğer uzun saçlara sahipseniz ve kestirmek niyetindeyseniz, üstteki fotoğrafı print edin ve kuaförünüzün yolunu tutun. Abbey Lee, ekstrem bir örnek oldu ama o saç neredeyse her kadını havalı, modern ve feminen gösterecek bir model.

Abbey Lee'nin başka halleri için devam ediniz.

Perşembe fotoğrafı

Kuaförler tutturması en zor saç renginin kumral ve kızıl kahve tonları olduğunu söylüyor. Saç ya çok kızıla ya da çok doreye dönermiş. Ayrıca ikinci posta boyaya gidildiğinde aynı rengi (genelde bu tonları boyaları belli bir oranda birbiriyle karıştırarak elde ediyor çoğu) yakalamak başka bir zorlukmuş... Ama işte yakalanabildiğinde de çok güzel sonuçlar çıkıyor ortaya. Hem saçı hem de makyajı çok beğendim. Modelin bakışlarına sıcaklık kazandıran, hafif kızıllaşmış kaşlara da dikkat!

Bu sefer olmuş galiba

Harry Potter'la hayatımıza giren İngiliz aktris Emma Watson'ın seri biter bitmez kendince bir aykırılık yaparak saçlarını kestirmesi ve Pixie ailesine merhaba demesi bence takdir edilecek bir güzellik hareketi olmuştu. Ancak Watson, minyon ve sevimli yüz hatlarına rağmen bu saç modelini bir türlü oturtamamıştı. ELLE UK'in Kasım sayısında kapakta görüyoruz kendisini. Fotoğraflar Rankin'den. Saçlarını biraz uzatan ve şu haliyle bana biraz Winona Ryder'ı hatırlatan Watson, kısa saç kestirmeye niyetlenen kadınların 'kuaför çıktısı'na (hani kuaföre gitmeden önce yaptığınız dosyanın içine iliştirdiğiniz çeşitli dergi sayfaları) yüksek sıralardan giriş yapar gibi geliyor. Saçtaki dore tınılı bakır rengiyle hoş bir tezat yaratan mor, mürdüm, pembe makyaj tonlarını da çok taze buldum. Yanaklarda ise pembe yerine Watson'ın hem cilt hem de saç rengiyle uyumlu, kayısıya dönük bir bronzluk fark ediliyor.

Eyvah kuaförüm evleniyor/Yasmin Le Bon'un meçleri

Bu hafta sonu hayatımdaki iki kişi evleniyor. Bir tanesi, (kendisi de güzel meçlere sahip) biricik arkadaşım Deniz, diğeri de kuaförüm Yıldırım. Deniz'inki içimi katıksız bir mutlulukla dolduruyor. Açık ve net. Yıldırım ise 25 Ekim tarihine kadar ulaşım dışı olacak. Belki çok bencilce ama biraz üzüldüğümü ve endişelendiğimi itiraf etmek zorundayım...


Her günümü kuaförde geçiren birisi olmadığım halde (kısa saçlarım uzayınca da bu durum değişmeyecek, doğal kıvırcık saç kadar sevdiğim bir şey yok) Yıldırım'ın 10 günlük yokluğu dengemi bozdu. Biz kadınlar komiğiz gerçekten de. Başka birine güvenemem. Daha önceki yazılarımda okuduğunuz kuaförlere benzemiyor Yıldırım. El İstanbul'u belki Harper's Bazaar'da okumuşsunuzdur geçtiğimiz aylarda. Sedat, Yıldırım ve Erol harika bir iş çıkarıyorlar bence. Dergi camiasıyla alakalı olanlarınız Sedat Temur ismini daha önce duymuştur zaten...


Mesela saçlarımın doğal rengiyle uyumlu balyajın mat karamel olduğunu ('Albeni' rengi olarak adlandırıyor bunu da) bana ilk söyleyen Yıldırım oldu. İçinde turuncu ya da bakır tonların bulunmaması gerektiğini... Cildim soğuk olduğu için saç rengimin asla küllü olmaması gerektiğini... Ayrıca saçın en ucuna parmaklarıyla platine dönük bir sarı atıyor, belli belirsiz... Bu da aradaki renklerin iyice ortaya çıkmasını sağlıyor.


İşte böyle şeyler yüzünden Yıldırım'ın evliliği beni mutluluk ve hüzün arasında bir yerlerde bırakıyor. Neyse ki 25'ine az kaldı.


Gelelim Yasmin Le Bon'a. 10dakika'da kendisine daha önce yer vermişliğim olabilir. Linda Evangelista/Helena Christensen/Christy Turlington döneminde benim en beğendiğim alternatif güzellikteki kadınlardan biriydi. Geçen gün sayfalar arasında gezinirken harikulade balyajlara sahip olduğu bir parti fotoğrafına rastladım. Şu altta gördüğünüz fotoğraflardaki saça sahipti yine ama kıyafeti çok daha güzel olduğu için etkisi daha büyüktü...

Şu alttaki fotoğrafa da bir bakınız lütfen. Saçla oynandığı ve rengi açıldığı halde ne kadar doğal bir görüntü! Saç dibinde koyu kestane yatan bir kadın olarak Le Bon, doğru kuaföre gitmiş ve doğru tonda açtırmış saçlarını.

Sonra bir de Kim Kardashian'ı hatırlatan şu fotoğrafı var ki (Officiel'de yer alan bir moda çekiminden) tüm abartısına rağmen, bence bu da hiç fena değil. Sadece bu kadar platin tonlara gidildiğinde, yalnızca uçlarda bile olsalar, ya çok bronz ya da çok beyaz olmak gerekiyor bence. Arada kalan tüm cilt renkleri için yanlış bir seçim olabilir bu saç...

İşte böyle bir takım düşünceler geçiyor kafamdan. Elektrik mavisi farlar da günün hediyesi olsun.

Ombre a la Blogger

Hanneli Mustaparta'nın uçları bir ton açılmış saçları, Ombre'nin istenirse böyle güzel yapılabileceğini kanıtlıyor. Bir diğer çok sevdiğim versiyon da Backyard Bill'in Amanda Merten fotoğrafında görülüyor (altta). Bana upuzun saçlarını başka kimsenin yapamayacağı bir uçarılık ve modernlikte taşıyan arkadaşım Yasemin Genç'i hatırlattı bu maxi ombre. Bir kere daha anlamış bulunuyorum ki kendine yeni bir saç modeli ya da rengi arayanlar Hollywood yıldızlarına değil bilgisayar başında parmak tıklatan blogger'lara ve onların seçtiği 'sıradan' insanlara bakmalı.

Saç rengiyle oynamaya karar verip balyaj/röfle gibi işlemlere girişenlere minik bir tavsiyem olacak: Kuaförünüz işlemi bitirdiğinde aradaki renklerin fazla açık ya da koyu olduğundan şüphelenebilirsiniz. Hele ki o güne kadar tek renk, doğal saçlarla yaşadıysanız... İyi bir kuaföre gittiyseniz ve size biraz beklemenizi söylüyorsa, onu dinleyin. Kendinize biraz alışma süresi tanıyın. Bir hafta geçti ve hala mutsuz musunuz? O zaman koltuğa yeniden oturma zamanı.

Saç ve 'saç'malık

Alexa Chung'ın Vogue UK Haziran sayısındaki şu saçlarını çok beğendim. Bir kız çocuğunun okul başlamadan önce, aslında annesinin zoruyla kestirdiği o modeli almışlar, içine bir doz Viktoryen dönem bir doz da umarsızlık eklemişler. Galiba saçın kulak hizasından başlayıp omuzlara dokunana kadar geçirdiği süre boyunca girdiği her hali seviyorum. Şu olay 'bob'sa ben de Bobby'im!


Ayrıca bu koyu, içinde bal tınıları barındıran (ama gizliden gizliye) çikolata rengini de çok beğendim. Renkli gözler ve beyaz bir tenle birleştiğinde harikalar yarattığını düşündüm bir kere daha... şu yukarıdaki fotoğrafa bakınca.


Gelelim 'saç'malığa. Blake Lively'nin (bakınız alttaki fotoğrafa) sanki daha koyu bir renk elde edilmek istenmiş de boya akmış, tutmamış gibi duran 'turuncu' saçları. Bu saçlara kızıl dersek, kızıl saça büyük hakaret etmiş olmaz mıyız? Çok tutucu ve önyargılı bir şey olabilir şu söyleyeceğim ama, doğal bir sarışın başka renkleri denememeli. Aslında bunu yalnızca sarışınlar için değil, galiba her saç rengi için düşünüyorum... İlla bir değişiklik isteniyorsa doğal rengin etrafındaki skala tercih edilmeli. Örnek: Sarışın, ballı sarı, yeşil sarı, platin sarı... gibi gibi...

Blake Lively'nin saçları 'strawberry blonde' dediğimiz, hafif kızıllı bir sarıda kalsaydı belki sonuç bu kadar alaturka ve yapay olmazdı.


Çok sevgili Blake, saç rengi konusunda Leighton'ı örnek almaya ne dersin? XOXO.

Hepimizin ihtiyaç duyabileceği bir mucize: The Eraser

Diyelim ki bir zamanlar Kate Moss'un tahtını kapacağı söylenen Agyness Deyn gibi (ben o iddiayı hiç anlayamadım) saçlarınızı simsiyah yaptınız... mavi siyah... sonra bir sabah uyandınız ve o da ne?! Platin sarısına geri dönmek istediğinize karar verdiniz. Kuaförünüze bir ziyarette bulundunuz ve muhtemelen size şu cümleyi kurdu: "Koyu boyayı akıtacağız sonra da saçı kimyasallarla yeniden açmak gerekecek." Bunlar ne siz ne de saçınız için hoş vaatler değil.


İşte eğer yolunuzu Akmerkez Ulus kapısı karşısındaki Neo Hair Design Studio'ya düşürürseniz ve Turgay Gökoğlu'yla tanışırsanız size daha farklı bir cümle kuracak. "Eraser diye tamamen organik bir madde var. Saçta yapılan son işlemi geriye sarıyor. Saça hiç zarar vermiyor. Ne dersin?" Kendimi bilmez bir şekilde, saçlarımla sürekli oynama hali içinde olduğumu paylaşmıştım sizlerle. Kaçıncı sıradakiydi hatırlamıyorum ama o boya işlemlerinden birinde saçım hem küllendi, hem yeşerdi hem de kopkoyu oldu. Blue black yerine green black gibi bir renk gelsin gözünüzün önüne...

Yine daha önce 10dakika'da defalarca yer almış Naz'ın tavsiyesiyle Turgay'ın kapısını çaldım. Saçıma Eraser denen o organik işlem uygulandı. Eraser, kopkoyu saçımdaki boyayı akıtmakla kalmadı, fazlasıyla yıpranmış saçlarımı da toparladı.

Şimdi gelelim işlemin eksilerine... Çok kötü kokuyor. İstanbul'un belli başlı kestirme yollarında burnunuza gelen o lağım kokusunu hayal edin. Saçınıza ısıyla uygulanan işlem boyunca o kokunun artarak burnunuzu uyuşturduğunu düşünün. İşte öyle bir şey... Bir saate yakın paketli bir şekilde bekledikten sonra saçınız açılıyor, hemen yıkama yerine alınıyorsunuz. Sekiz!!! yıkama gerçekleştiriliyor. Bir noktada kullanılan şampuanlardan biri arap sabunu diğeriyse greyfurt gibi kokuyor! Greyfurt kokusu sizi mest ediyor! (Ben arap sabunu kokusunu da severim, o da lağımdan sonra beni çok mutlu etti) Turgay'ın söylediğine göre yıkama çok önemli. Yıkama yanlış yapılırsa, mesela şampuanların sırası karışırsa renk yeniden koyulaşabiliyor.


Saçınız yıkandıktan sonra lağım kokusundan azıcık bir iz, kafanızda yaşamını sürdürmeye devam ediyor. Bir sonraki gün tamamen yok oluyor.


Eğer siz isterseniz, son hatanız The Eraser yardımıyla silindikten sonra yeniden, hemen o gün içinde boya yaptırabiliyorsunuz ama Turgay tavsiye etmiyor. Saçın rengi o bir hafta içinde azıcık da olsa değişebiliyor çünkü.


Agyness'in bir bukalemun edasıyla nasıl bir gün simsiyah bir gün (neredeyse) bembeyaz saçlarla piyasaya çıktığını şimdi anladım. O da 'eraser'cı. Ayrıca 'Lord of the Rings'de platin saçlarıyla caka satan Legolas'ın da aynı işlemden faydalandığından şüpheleniyorum. Elf gücüymüş... sihirli suymuş,,, doğaüstü güzellikmiş... haydi canım sizde! Her şeyin sırrı The Eraser!

Şu alttaki bandanalı saç modelini de pek tatlı bulduğumu ekleyerek hepinizi selamlarım.

Neo'nun kapısını çalmak isteyenler için adres ve telefon bilgilerini de yazmayı unutmam tabii ki.

Neo Hair Design Studio
Adnan Saygun Cad. Belediye Sitesi Leylak Apt.1 Ulus
Tel: 212 351 76 97

Drew Barrymore kızıla, Amerika şaşkına döndü

Bugün People.com'da (evet, tabii ki her gün tıklıyorum, beni yargılamayın lütfen, bir çeşit meditasyon gibi düşünün) şöyle bir kutu ve başlığa rastladım: "Drew Barrymore'un stylist'i: Neden kızıla gittik". Tabii ki People gibi derin ve felsefi bir sitede, 'E.T' ile tanıyıp çok sevdiğimiz bir zamanın çocuk yıldızı Drew Barrymore'un saç değişimini yakından takip edebiliyoruz. Bu konunun başlığa taşınması garip değil. Garip olan, bundan önceki yıllarda da bakır kızıl olarak tabir edilebilecek bu sıcak ve feminen rengin, Barrymore tarafından zaten tercih edilmiş ve neredeyse tüketilmiş olması. Yani şaşıracak bir şey yok.

Bakınız işte. Kanıtım da üstte. Bu eski fotoğrafta (en az beş sene veriyorum) Barrymore, bana kalırsa şimdiki saç renginden de güzel bir ballı kızılla mutlu mutlu gülümsemiş. Renk yolculuğu şöyle devam etmiş:

Saçtaki kızıl tamamıyla yok edilmiş, bal biraz yeşermiş ve sarıya doğru istikrarla ilerlenmiş. Barrymore'un stylist'i diyor ki People'da: "Dramatik bir değişiklik söz konusu olduğunda, tek seansta hayalinizdeki renge kavuşamazsınız. Saç, derece derece renk değiştirir. Mükemmel sonuca ulaşmak için zamana ihtiyacı olur." Çok doğru demiş.

Barrymore'un yeşil baldan sonraki durağı, platindi. Ben W kapağında gördüğüm şu halini de pek beğenmiştim. Zaten omuz boyundaki küt kesim, öyle bir saç ki neredeyse her kadını hem çok feminen ve seksi hem de çok kişilikli ve modern yapıyor.  Hele alttaki fotoğrafta gördüğünüz şu 'yataktan yeni çıkmış' (Amerikalıların 'bed hair' diye tanımladığı, hatta ve hatta çeşitli saç ürünlerini aynı şekilde vaftiz ettikleri, o kutsal saç hali) saçlar, bence turnayı gözünden vuruyor.

Gelelim Barrymore'un kızıldan bir önceki saçına. Daha önce 10dakika'da bahsettiğim ombre hair'in başarılı temsilcilerindendi kendisi. Ancak bu akımın 'boyasını çoktan akıttığını', artık eski ve sevimsiz bir şeye dönüştüğünü kabul ediyorum ben de. Zaten ombre hair, geçici bir hevesten öteye gidemez sanki... yapay ve zorlama bir hali var. İşte Drew Barrymore, sinema ekranına yansıyan en güzel yüzlerden birine sahip olmanın tadını, bir bukalemunu kıskandırırcasına renk değiştirerek çıkarıyor. Şu ana kadar da renk anlamında başarısız bir deneyine rastlamadık.

Not: Şu yukarıda yazdıklarım kesinlikle dedikodu sayılmaz. Ayrıca sayılsa bile güzellik dedikodusunu artık burada da yapamayacaksam... nerelere gideceğim bilmiyorum...

Somewhere over the rainbow...

... skies are blue. Gökyüzü mavi, saçlar ise pembe, lila, yeşil ve mor. Buralardan uzakta bir yerlerde... İstanbul'daki yansımalarını bir tek, içinden platin çizgiler geçen upuzun sarı saçlarının uçlarına pembeler attıran arkadaşım Yasemin'de görebildim. Seviyor muyum sevmiyor muyum karar veremiyorum. Aklıma hemen Gwen Stefani'nin fosforik pembe saçlı, Punk günleri geliyor. Oldukça eski ve itici bir görüntü... Kendisinin kırmızı rujuyla ilgili de bazı sorunlarım var zaten. Öte yandan platin sarının, geçici bir boyayla, bir süreliğine bebek pembesine terfi etmesi, yukarıda gördüğünüz Hanneli Mustaparta imzalı fotoğrafta, hoşuma gitti. Kelly Osbourne'un (altta) lila ve gümüş arasında gidip gelen rengi de hiç fena değil bence...

Bir de şu kız var, Anastasija Kondratjeva (altta). İsmini ben uydurmadım. Moda haftalarının bukalemunuydu kendisi. Bir defilede mor, bir defilede mavi saçlı oluveriyordu. Bir süre sonra çok mu sıkılır insan pembe saçlı olsa?

Bir de yine altta gördüğünüz Rachel McAdams var. O, herkesten biraz daha önde giderek, kimseler pembe balyaj yaptırmazken tercih etmişti bu romantik aykırılığı. Uçların hafifçe pembeleşmesi, benim en çok hoşuma giden şekil galiba... McAdams'ın yaptığı türde nostaljik at kuyrukları ya da topuzlara başka bir hava katıyor. İddialı olduğu gerçeği değişmiyor tabii...

İddia demişken... Genelde tüm hemcinslerini bu konuda harcayıp geçen (sürekli çıplak dolaşarak başarıyor bunu) Paz De La Huerta, renkli balyaj konusunda sınıfta kalmış. Bakır ve turuncu arasında gidip gelen o renk, saçlar için tasarlanmış bir Kasımpaşa forması adeta... Turuncu yerine alev kırmızısı dolaşsaydı o saçlarda fena mı olurdu?